Nowy notes otwiera się przyjemnie. Na pierwszej stronie łatwo zmieścić regularny sport, spokojne poranki i wieczory z książką. Kłopot pojawia się później, gdy obok planu trzeba dopisać dojazd, zakupy, chorobę dziecka i zmęczenie. Papier nie protestuje przeciwko przepełnieniu. Robi to dopiero tydzień.
Dobry początek to wpisanie zobowiązań, które już istnieją. Zajmują czas także wtedy, gdy nie są interesujące. Dopiero między nimi widać miejsce na nowe przedsięwzięcie. Przy tej pracy może okazać się, że ambitny cel wymaga rezygnacji z czegoś innego. Taką decyzję lepiej zobaczyć przed zakupem kolejnego karnetu czy zapisaniem się na kurs.
Zamiast planować wszystkie obszary naraz, wybierz rzecz, na której najbardziej ci zależy w najbliższym okresie. Określ najbliższe działanie, potrzebny czas i warunki rozpoczęcia. „Uczyć się języka” pozostawia wiele możliwości odwlekania. Umówiona lekcja albo wybrany materiał na konkretny wieczór pozwalają sprawdzić, czy zamiar rzeczywiście pasuje do dnia.
Przy zadaniu zostaw trochę wolnego miejsca. Przyda się na zapis tego, co przeszkodziło i co trzeba zmienić. Jeśli każda uwaga wygląda jak skreślenie porażki, notes szybko przestaje pomagać. Można traktować go jak narzędzie robocze: coś przenieść, skrócić, usunąć. Plan nie wymaga obrony tylko dlatego, że został starannie zapisany.
Po tygodniu spójrz na wykonane działania bez dopisywania oceny całej osoby. Być może wybrana godzina regularnie koliduje z obowiązkiem, o którym nie pomyślałeś. Być może cel potrzebuje innej formy. Poprawiona kartka, z której można korzystać w poniedziałek, jest praktyczniejsza niż nienaruszony rozkład życia możliwego wyłącznie w pustym kalendarzu.
