Budzik dzwoni, ale dzisiaj nie wychodzisz. Powód jest zwykły: późny powrót, pilna sprawa, noc, po której brakuje sił. Trudność pojawia się dopiero później. Skoro plan został naruszony, kolejny dzień również zaczyna wydawać się stracony. Powrót odkłada się na poniedziałek, jakby tydzień wymagał ponownego uruchomienia.
Ciągłość może pomagać, dopóki nie staje się ważniejsza od sensu działania. Seria zaznaczonych dni nie opisuje wszystkich okoliczności. Przerwanie jej bywa rozsądną decyzją. Jeśli za każdym razem próbujesz ratować zapis kosztem snu albo potrzeb innych osób, warto przyjrzeć się regule, której podporządkowałeś plan.
Po przerwie przyda się odpowiedź na dwa różne pytania. Co wydarzyło się tym razem? Czy podobna przeszkoda pojawia się regularnie? Jednorazowy wyjątek nie wymaga przebudowy całego tygodnia. Powtarzalny konflikt godzin już tak. Dzięki temu unikniesz naprzemiennego obiecywania sobie większej dyscypliny i trafiania na tę samą, przewidywalną przeszkodę.
Ustal następny dostępny termin oraz zwykły zakres działania. Odrabianie wszystkiego naraz może zniechęcić do powrotu jeszcze przed rozpoczęciem. Nie ma potrzeby podwajać zadania wyłącznie po to, żeby wyrównać tabelę. Jeśli przerwa dotyczyła aktywności fizycznej z powodów zdrowotnych, zakres powrotu powinien uwzględniać te okoliczności, a w razie potrzeby ocenę specjalisty.
Następnego ranka nie trzeba rozstrzygać, czy jesteś konsekwentnym człowiekiem. Trzeba podjąć konkretną decyzję w konkretnych warunkach. Z czasem przydatniejsza od nienaruszonej serii może okazać się znajomość własnego sposobu wracania. Wiesz wtedy, co robić również w tygodniu, który od początku przebiega inaczej niż na kartce.
